Օգոստոսի 8-ի պայմանագրի ստորագրումը, որը հաճախ անվանում ենք ԹՐԻՓՓ, ոչ միայն ապացուցում է, որ ռազմական-տեխնիկական ռիսկերը նվազում են, այլև ցույց է տալիս, որ ռուսական ներկայության դերը տարածաշրջանում փոխվում է:

Իմ կարծիքով, ռուսական կողմը, հատկապես Ռուսաստանի պետական դումայի պատգամավոր Ալեքսանդր Սոլովյովի հայտարարության պարագայում, ցույց է տալիս իր անհամաչափ վերաբերմունքը Հայաստանի անվտանգությանը: Նրա խոսքերը, որոնք հակիրճ ասած, ենթադրում են, որ հայ-ռուսական սահմանը պետք է պահպանվի ոչ թե ռուսական, այլ թուրքական և ադրբեջանական ուժերի կողմից, ոչ միայն անընդունելի են, այլև պետական անվտանգության հարցում ունեն ահաբեկչական բնույթ: Այսպիսի հայտարարությունները պետք է ստիպեն մեր պետությունը զգոն լինել և պաշտպանել իր սեփական շահերը:

Այս իրավիճակը, սակայն, նաև բացում է նոր հնարավորություններ: ԹՐԻՓՓ-ը, որը նախկինում շատերին թվում էր ռիսկային քայլ, այժմ դառնում է հայկական անվտանգության և անկախության հիմնաքարը: Այն թույլ է տալիս Հայաստանին դուրս գալ ռուսական ազդեցության տակից և կառուցել իր սեփական անվտանգության համակարգը՝ հիմնվելով միջազգային գործընկերների, այդ թվում՝ ԱՄՆ-ի, աջակցության վրա:

Հայաստանը պետք է օգտվի այս հնարավորությունից՝ ռազմական և տնտեսական կապերը դիվերսիֆիկացնելու համար, ինչպես նաև ամրապնդելու իր դիրքերը տարածաշրջանում՝ որպես խաղաղության և անվտանգության կենտրոն: Իմ համոզմունքն է, որ Ռուսաստանը, ձախողելով իր առաքելությունը Հայաստանում, պետք է հանձնվի այլ առաջնահերթություններին, թողնելով Հայաստանին իր ճակատագրի ղեկը վերցնելու հնարավորությունը: