Իմ անունը Տարոն Հունանյանն է, և ես Տավուշի թեմի նախկին հոգևոր սպասավոր եմ։ Որպես կարգալույծ հռչակված հոգևորական, ես ցանկանում եմ ներկայացնել իմ տեսակետը՝ վերաբերյալ այն հարցերին, որոնք հանրությանը ներկայացվել են վարչապետի նախաձեռնած «ուխտերթի» ժամանակ։

Իմ հիմնական դիրքորոշումը պարզ է․ ես հրաժարվում եմ ընդունել իմ կարգալույծության մասին կայացված որոշումը։ Եկեղեցին պահանջում է բարենորոգում, և ես այդ պահանջը չեմ կարող անտեսել։

Հարցեր են առաջացել Կաթողիկոսի կուսակրոնության ուխտի խախտման մասին։ Ես պետք է նշեմ, որ նման շշուկներ և կասկածներ եղել են դեռևս ուսանողական տարիներից, սակայն դրանք երբեք հաստատված չեն եղել։

Խոսակցություններ էին շրջանառվում նաև Տեր Նավասարդ արքեպիսկոպոս Կճոյանի անձի շուրջ։ Իմ գիտակցության մեջ այդ հարցին վերաբերյալ ոչ մի լուր չի հասել։

Ավելի կոնկրետ խնդիրը վերաբերում է Տեր Նավասարդ արքեպիսկոպոս Կճոյանի՝ Բենթլիի մասին լուրերին։ Ես իմացել եմ, թե ով է նվիրել այդ մեքենան, և իմացել եմ նաև, թե ինչպես է այն վաճառվել վերջում։ Այդ մեքենան նվիրվել էր նրա սանիկի կողմից։

Եկեղեցու ներքին կանոնների վերաբերյալ իմ տեսակետը հետևյալն է․ եթե յուրաքանչյուր եպիսկոպոս կարող է լինել մի կնոջ այր, ինչպես ասում է Պողոս Առաքյալը, ապա Հայ առաքելական եկեղեցին, որը դարեր շարունակ ունեցել է իր ներքին կանոնները, պետք է վերանայի այդ կանոնները։ Եթե այս պահին Կաթողիկոսը պետք է լինի կուսակրոն, ապա այդ օրենքը պետք է պահվի։ Եթե հարց է ծագում՝ ինչո՞ւ չի պահում կուսակրոնության ուխտը, ապա եկեղեցին պետք է գումարի ժողով և քննության դնի այդ հարցը։

Իմ մտահոգությունն այն է, որ ներքին հարցերի քննարկումը, որը պետք է լինի բաց և թափանցիկ, հաճախ մնում է անլուծելի։ Քահանայական ժողովներ են եղել, բայց դրանք չեն հանգեցրել որևէ կոնկրետ արդյունքի։ Ես անձամբ ներկայացրել եմ այս խնդիրը Մայր Աթոռում, սակայն դրանից հետո որևէ գործողություն չի կատարվել։

Ես կարծում եմ, որ եկեղեցին պետք է լինի ինքնաքննադատական և պատրաստ լինի քննարկել իր ներքին կառուցվածքը և կանոնները՝ ապահովելու համար իր հզորությունը և հավատարմությունը։