Հայաստանի իշխանությունների կողմից հաճախակի հնչող «գազի այլընտրանքային աղբյուրներ գտնելու» մասին հայտարարությունները, որոնք հնարավոր են ռուսական գազի գների բարձրացման դեպքում, ոչ թե լուծում են, այլ խորացնում են մեր երկրի տնտեսական և ազգային անվտանգության խնդիրները։ Թերևս, այս հռետորիքը նախատեսված է հանրությանը հիմարի տեղ դնելու համար, թե՞ պարզապես արտացոլում է իշխանությունների անգրագիտությունը և իրականության հասկանալու անկարողությունը։

Եկեք վերլուծենք այս «մտքի» հնարավոր իրագործումը։

1. Թուրքմենստանից գազի ներմուծում

Այս տարբերակը պահանջում է ռևերսային սխեմա՝ Իրանի կամ Ռուսաստանի տարածքով։ Սա նշանակում է, որ անհրաժեշտ է ոչ միայն Թուրքմենստանի, այլև Իրանի կամ Ռուսաստանի կողմից համաձայնություն։ Ի՞նչ հիմք կա ենթադրելու, որ Ռուսաստանը կհամաձայնի փրկել հայկական տնտեսությունը, որը կախված է ռուսական գազից, իսկ Իրանը՝ ռուսական աջակցության պայմաններում, կներկայացնի մեզ շահավետ պայմաններ։ Իրականում, Թուրքմենստանից գազի ներմուծումը հնարավոր է միայն ռուսական կամ իրանական կողմի համաձայնությամբ, որը, հավանաբար, չի տեղի կունենա։

2. Իրանից ուղիղ գազի ներմուծում

Այս տարբերակը նույնպես կախված է Իրանի հետ հարաբերությունների բարձր մակարդակից։ Իրանը գազի մատակարարման պայմանները չի կարող սահմանել առանց ռուսական կողմի հետ համաձայնեցման։ Իսկ եթե հիշենք, որ Փաշինյանի իշխանությունը հենց Իրանի սահմանին ամերիկյան հենակետի (TRIPP) ձևավորմանը համաձայնություն է տվել, ապա դժվար է պատկերացնել, որ Իրանը կցանկանա մեզ գազ վաճառել շահավետ պայմաններով՝ ռիսկային աշխարհաքաղաքական իրավիճակում։

3. Ադրբեջանից գազի ներմուծում

Այս տարբերակը ամենահետևանքայինն է։ Ադրբեջանը, որը մշտապես շանտաժի է ենթարկում հայկական ժողովրդին՝ «Արևմտյան Ադրբեջանի» գաղափարով և առաջ է մղում Հայաստանը ադրբեջանցիներով վերաբնակեցնելու հայեցակարգը, ազատ գազային պաշարներ չունի։ Իր ամբողջ գազն արդեն տարիներ առաջ վաճառված է Թուրքիային և Եվրոպական միության երկրներին։

Այսինքն՝ եթե Փաշինյանի իշխանությունը կրկին ինչ-որ բան զիջի Ադրբեջանին, ադրբեջանցիները պարզապես կգնեն ռուսական գազ Ռուսաստանից և կվերավաճառեն մեզ՝ այն աստղաբաշխական գներով։ Այսպիսով, մենք կվճարենք ոչ միայն ռուսական գազի համար, այլև ադրբեջանական միջնորդության համար։

Այս ամենի ֆոնին հարցը պարզ է․ ինչո՞ւ են իշխանությունները բոլորին հիմարի տեղ դնում՝ պատմելով այս անհեթեթ «գազային այլընտրանքների» մասին։ Պատասխանը կարող է լինել միայն մեկը՝ նրանք չեն հասկանում իրականությունը։