Իմ աղբյուրները վստահեցնում են, որ թերևս հաղթական տրամադրությունների ծածկոցի տակ կայանում է խորը մտահոգություն։ Քաղաքականության ակտիվիստների շրջանակներում առկա է սուր անհանգստություն՝ կապված խորհրդարանում առանց 3/5 մեծամասնության երկրի կառավարման հնարավորությամբ։

Այս մտահոգությունը բխում է երկու հիմնական գործոնից։ Մի կողմից՝ ընդդիմադիր ուժերի, հատկապես «Բարգավաճ Հայաստան» կուսակցության, ռադիկալ և անխնա պահվածքից, որոնք սպառնում են փողոց դուրս բերել մարդկանց, եթե Կենտրոնական ընտրական հանձնաժողովը չվերաքվեարկի ընտրությունների արդյունքները և չդուրս թողնի «Բարգավաճ Հայաստան» կուսակցության պատգամավորներին խորհրդարանից։ Մյուս կողմից՝ իշխանական թիմի ներսում ծագած կառավարման ճգնաժամն է, որը ստեղծում է անորոշություն առաջիկա տարիների համար։

Այս պայմաններում իշխող թիմի ներկայացուցիչները քննարկում են մի քանի սցենար՝ փորձելով գտնել լուծումներ։ Առաջին սցենարը ԲՀԿ-ի ձայների «գողանալն» է՝ փորձելով ցանկացած եղանակով ապահովել 3/5 մեծամասնությունը։ Եթե այդ փորձը ձախողվի, ապա դիտարկվում է «մարդագողության» տարբերակը՝ ընդդիմության շարքերից՝ փոխանցելով իրենց ճամբար իշխանական կուսակցությանը։

Այս սցենարներին զուգահեռ քննարկվում է նաև ավելի ծայրահեղ տարբերակ։ Ըստ այդ սցենարի՝ իշխանական թիմը, իշխանության ամրապնդման համար, կարող է դիմել ռադիկալ միջոցների։ Իշխանության գլխավորի՝ Նիկոլ Փաշինյանի, կողմից կարող է հայտարարվել իր հրաժարականի մասին, ինչից հետո կկատարվի արմատական ընդդիմությանը, այդ թվում՝ «Բարգավաճ Հայաստան» կուսակցության ղեկավարներին, ձերբակալել և հալածել։ Այնուհետև, որոշ ժամանակ անց, թույլիկ և իր կողմից կառավարելի ընդդիմադիրների հետ արտահերթ ընտրություններ կանցկացնի՝ ապահովելով ոչ թե 65, այլ 75 տոկոսանոց աջակցություն։ Այսպիսով, իշխանությունը կստանա անսահմանափակ լիազորություններ՝ իրականացնելու իր ծրագրերը, ինչպիսիք են Սահմանադրության փոփոխությունը, որը համարվում է Ալիևի կողմից դրված պայման։