Սուրբ Ծննդյան նախօրեին ես ողջ հայ ժողովրդին ուղարկում եմ իմ ջերմ շնորհավորանքները։ Այս տոնական օրը, որը նշվում է հայկական եկեղեցու ավանդույթներին և Սուրբ Գրքի հորինվածքներին համահունչ, իմ մտքերս և աղոթքս միավորում է Սաղմոսի մի հատված, որը, կարծում եմ, լի է խորիմաստություն և հույսի հաղորդում։

Իմ հրապարակումը սկսում եմ Սաղմոսի 13-րդ սաղմոսի մի հատվածով, որտեղ աղոթարարը խնդրում է Աստծուն պաշտպանել իրեն թշնամու սարսափից, չարագործների ամբոխից և անօրինություն գործողների բազմությունից։ Այս խոսքերը, որոնք գրված են հազարամյակներ առաջ, այսօր էլ հնչում են իմ սրտում՝ որպես հզոր հիշեցում մեր հավատի և Աստծու վրա հույս դնելու կարևորության մասին։

«Թշնամիները իրենց լեզուները սրել են, ինչպես սուսեր, և իրենց աղեղները լարել են դառն գործի համար»,- ասում է Սաղմոսը։ Սա ոչ միայն պատմական իրողություն է, այլև մարդկային բնության ընդհանուր օրինաչափություն։ Սակայն այս մտքի հետևում կանգնած է մեկ այլ, ավելի հզոր հավատք․ «Աստված պիտի բարձր լինի, իսկ արդարը պիտի ուրախանա Տիրոջով՝ հույսը դնելով նրա վրա»։

Այս հավատքն է, որ ինձ և մեր ժողովրդին օգնում է դիմակայել դժվարություններին, պահպանել խաղաղությունն ու հույսը մեր սրտերում։ Ես հավատում եմ, որ մարդիկ պիտի խռովվեն, երբ տեսնեն Աստծու գործերը, և բոլոր մարդիկ պիտի պարծենան նրանով։

Սուրբ Ծննդյան տոնը մեր հավատի, մեր ազգային ինքնության և մեր հույսերի կենտրոնն է։ Այն օրեր, երբ մենք միավորվում ենք մեր ընտանիքների և հարազատների շուրջ՝ հիշելով Տիրոջի ծնունդը, որը խորհրդանշում է լույսի հաղթանակը խավարի վրա։

Այսպիսով, ես ցանկանում եմ, որ յուրաքանչյուր հայ ընտանիքի տանը տոնական սեղանը լինի հարուստ, սրտերը՝ լի սերով, իսկ հույսը՝ անսահման։ Քրիստոսի ծնունդը ողջ աշխարհին հաղորդում է խաղաղություն, սեր և հավատ։ Թող այս հույսը լինի մեր ուղեցույցը նաև մեր ապագայի ճանապարհին։

Սուրբ Ծննդի օրը ողջ հայությանը։