Ուխտերթը, որը կազմակերպվել էր վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի գլխավորությամբ, իմ կարծիքով, ունեցավ իր ռազմավարական նշանակությունը։ Այն ոչ միայն ծեսային բնույթ էր կրում, այլև ցույց տվեց իրադարձության լայն աջակցությունը և ընթացքի կայունությունը։ Ուխտերթի ընթացքը, որտեղ վարչապետի ճանապարհը Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչից դեպի Սուրբ Աննա էր, ցանկացած կասկածներից զերծ է թողնում։

Ինչ վերաբերում է Կտրիճ Ներսիսյանի (Գարեգին Բ) կառավարման հարցին, ես վստահ եմ, որ այն կլուծվի մինչև ամսի 15-ը։ Այս գործընթացը, իմ տեսակետով, վերջնական փուլն է, որը նախատեսված է ավարտելու հենց այդ ժամկետում։

Ես հստակորեն դատապարտում եմ Կտրիճ Ներսիսյանի գործողությունները։ Նրա վարքագիծը, որը Եկեղեցին օգտագործում է հակապետական քարոզչության նպատակով, ոչ թե պաշտպանում է, այլ պղծում է կաթողիկոսի աթոռը։

Ինչ վերաբերում է Տեր Ասողիկի հայտարարություններին, որոնք վերաբերում են կաթողիկոսի հնարավոր հետագա քայլերին, ես նրան անվանում եմ «կուսակրոն խաղացող»։ Իմ խորհուրդն է, որ նա իրեն կենտրոնանա իր անձնական հարցերի վրա։

Այսպիսով, իմ վերլուծությունը ներկայացնում է վարչապետի գործողությունները որպես կայուն և վճռական քայլ՝ ուղղված Եկեղեցու ներսում առկա խնդրի լուծմանը։