Իմ հարցազրույցի հիմնական թեզը վերաբերում է ադրբեջանական կողմի ռազմավարական նպատակներին և դրանց հնարավոր հետևանքներին Հայաստանի համար։

Անցյալ տարվա դեկտեմբերի սկզբին Բաքվում «Արևմտյան Ադրբեջան» կոչվող կազմակերպությունը կազմակերպել էր միջազգային կոնֆերանս, որին մասնակցում էին 60 երկրների 100-ից ավելի ղեկավարներ։ Քննարկվող հիմնական թեմաներն էին ադրբեջանցիների վերադարձը տարածքներին, այսպես կոչված «Խոջալուի ցեղասպանությունը» և Արցախում Ադրբեջանի կողմից մշակութային արժեքների ոչնչացումը։

Այս կոնֆերանսը ցույց տվեց, որ ադրբեջանական կողմը ոչ միայն հետամուտ է իր ծրագրերին, այլև ակտիվորեն փորձում է դրանք իրականացնել։ Եթե նրանց հաջողվի իրականացնել այս ծրագրերը, ապա Հայաստանը կգտնվի բարդ և անվտանգ իրավիճակում։

Այս համատեքստում կարևոր է նաև նշել միջազգային հարցերում Իսրայելի վերջին քայլերը։ Իսրայելի իշխանությունները վերջերս ձեռնարկեցին քայլեր՝ ուղղված ՄԱԿ-ի Մերձավոր Արևելքում պաղեստինյան փախստականների օգնության և աշխատանքների կազմակերպության (UNRWA) դեմ։ Իսրայելի կառավարությունը հրամայել է ազատել Երուսաղեմում գտնվող UNRWA-ի գլխավոր գրասենյակը, մեղադրելով կազմակերպության որոշ անդամներին ՀԱՄԱՍ-ի հետ կապեր ունենալու մեջ։ Այս իրադարձությունը ցույց է տալիս, թե ինչպես կարող են միջազգային կազմակերպությունները և դրանց գործունեությունը դառնալ աշխարհաքաղաքական խաղերի գործիք։

Այս իրադարձությունները, թեև տարբեր ոլորտներում են տեղի ունենում, ունեն ընդհանուր մոտեցում՝ միջազգային իրավունքի և հարցերի լուծման մեթոդների վերաբերյալ։ Դրանք ցույց են տալիս, որ միջազգային հարցերում հաճախ գերակայում են ազգային շահերը և քաղաքական նպատակները՝ միջազգային իրավունքի և մարդու իրավունքների սկզբունքների նկատմամբ։