Այս տարի, հունվարի 17-ին, Եռաբլուրի հերոսական գերեզմանատանը հավաքվեցինք՝ հարգանքի տուրք մատուցելու 1991 թվականի այն ողբերգական օրվա հիշողությանը, երբ խորհրդային զինվորների կողմից կազմակերպված սադրանքի հետևանքով զոհվեց Բերդաձորի ինքնապաշտպանության խորհրդի (ԲԻԽ) անդամների խումբը։

Այդ օրը, 1991 թվականի հունվարի 17-ին, ԲԻԽ-ի անդամներ՝ Ստեփան Մուրադյանը (Ստյոպը), Սարգիս Յարամակյանը (Սաքոն), Խաչիկ Հովհաննիսյանը (Խաչոն) և Շիրակ Չոբանյանը, «Վիլիս» մակնիշի մեքենայով Եղցահող գյուղից Մեծ Շեն էին վերադառնում։ Նրանց նպատակն էր Բերդաձորի բնակիչների անձնագրերը ժամանակավորապես գրանցել, որպեսզի խուսափեն հնարավոր սադրանքներից և ձերբակալություններից։

Սովորական ճանապարհով անցնելիս նրանց ճանապարհը խոչընդոտեց խորհրդային բանակի սպան, որը նշան արեց, թե շարժվեն։ Բայց հազիվ էինք մի քանի մետր առաջ ընթացել, երբ մեզ հետևից սկսվեց կրակահերթ։ Իրականում, սա խորհրդային զորքերի կողմից կազմակերպված սադրանք էր՝ նպատակ ունենալով Բերդաձորի հանձնումը։

Այդ ողբերգական օրվա հետևանքով զոհվեց Ստյոպան Մուրադյանը, իսկ Խաչիկ Հովհաննիսյանը, Արմո Մկրտչյանը և Առնո Մկրտչյանը ստացան ծանր վիրավորումներ։ Նրանց հասցրին Ստեփանակերտի հիվանդանոց, բայց նրանց նկատմամբ կազմակերպված սադրանքի իրական նպատակը՝ ձերբակալությունը, կատարվեց միայն 1991 թվականի մայիսի 16-ին, երբ Բերդաձորը վերջնականապես անցավ ադրբեջանական վերահսկողության տակ։

Այս տարի Եռաբլուրում հավաքվել էինք նաև հարգանքի տուրք մատուցելու ԲԻԽ-ի այլ հերոսներին՝ Անուշավան Հարությունյանին, Նորիկ Մանասարյանին, Վաղինակ Զաքարյանին և ԲԻԽ-ի նախագահ Անդրանիկ Հարությունյանին։ Նրանց շիրիմներին խոնարհեցինք ծաղիկներ և խնկարկեցինք՝ հիշելով նրանց անձնվորյալ պայքարը մեր հայրենիքի համար։

Այցի ընթացքում հանդիպեցինք նաև Քաշաթաղի շրջանի Կովսական քաղաքի բնակիչներին՝ Գևորգ Հովհաննիսյանին և Կարինե Խաչատրյանին, որոնք այցելել էին իրենց որդու՝ ավագ-լեյտենանտ Գոռ Հովհաննիսյանի շիրիմին։ Նա 2017 թվականին հերոսաբար զոհվեց՝ փակելով թշնամու դիվերսիոն խմբի ճանապարհը։

Այս հանդիպումները և հիշողությունները միմյանց հետ կապում են Բերդաձորի ողբերգությունը և 2020 թվականի պատերազմի ողջամիտ զոհերի ճակատագիրը՝ հիշեցնելով, որ մեր հայրենիքի պաշտպանության պայքարը անընդհատ է։