Հունիսի 7-ին տեղի ունենալիք ընտրությունների նախընտրական քարոզարշավի ընթացքում ես մտադիր եմ իմ բրենդ դարձած «սրտիկի» ժեստը ներառել իմ քարոզարշավի տարրերից մեկի մեջ։

Իմ նեղ շրջապատում ես ակնարկել եմ, որ այս սիմվոլը պետք է որեւէ կերպ օգտագործվի։ Թիմակիցներից ոմանք չեն բացառում, որ այն կարող է դառնալ իշխող քաղաքական կուսակցության նախընտրական լոգոյի մի մաս։

Այսպիսով, իշխանության ութ տարիների ընթացքում իմ բոլոր սովորույթներն ու նախասիրությունները, ինչպիսիք են մորուք պահելը, ուսապարկ կրելը, կեպի կրելը և ցիլինդր կրելը, արդեն իսկ ընդօրինակվել են իմ թիմի կողմից։ Այսօր իմ քաղաքական կուսակցության անդամները պատեհ-անպատեհ վայրերում ցուցադրում են «սրտիկի» ժեստը։

Այս սիմվոլը լայն տարածում է գտել նաև իմ կողմնակիցների շրջանում, մինչդեռ իմ հակառակորդները քննադատում են, թե ինչպես է այս սիրուն ժեստը, ինչպես նաև «ապագա» կամ «խաղաղություն» բառերը, վարկաբեկվել։ Այժմ այս ժեստը կրկնելն արդեն իսկ դարձել է իշխանական լինելու խորհրդանիշ։