Իշխանական շրջանակների կողմից Եկեղեցու հոգեւորականության վրա ճնշում գործադրելու փորձերի ֆոնին պարզվում է, որ հոգեւորականների մեծ մասը ոչ միայն չի ենթարկվում, այլեւ ակտիվորեն հակահարված է հասցնում։

Այս իրադրությունը դրսևորվում է տարբեր ձևերով։ Օրինակ, մի քանի ամիս առաջ, երբ Եկեղեցու դեմ արշավը նոր էր սկսվել, ծանոթ հոգեւորականը հրաժարվել է մկրտել իր սեփական երեխային։ Նրա պատճառաբանությունը, որը նա հստակ հայտնել է, այն էր, որ չի կարող դավաճանել Վեհափառին, որի հետ նա նաև անձնական, մտերմ հարաբերություններ է պահպանում։

Սա մեկ առանձին դեպք չէ։ Ըստ իմ տեղեկությունների՝ նման դեպքեր բազմաթիվ են։ Եկեղեցու սպասավորները միմյանց վրա են «գցել» իշխանական շրջանակների անդամների ընտանիքների հետ կապված ծիսական արարողություններ անելը։ Այս գործողությունները ոչ թե պարզապես ծիսական պահանջների կամ սովորույթների հետ են կապված, այլ ակնհայտորեն ցույց են տալիս նրանց վերաբերմունքը իշխանական շրջանակների նկատմամբ, հատկապես՝ Փաշինյանի եւ նրա թիմի։

Այս իրադրությունում նշանակմամբ նկատելի է, որ իշխանական շրջանակները, թեեւ լռում են եւ հանդուրժում են, սակայն Եկեղեցու վրա իրենց ճնշումը շարունակում են։ Սա ցույց է տալիս, որ հասարակության տարբեր ոլորտներում, այդ թվում՝ հոգեւորականության մեջ, կան խմբեր, որոնք հստակ դիրքորոշում են կայացրել եւ պատրաստ են պաշտպանել իրենց արժեքները։