Իմ վերլուծությունից պարզ դուրս է գալիս, որ ԱՄՆ-ի կողմից առաջարկվող 9 միլիարդ դոլարանոց ծրագիրը, որը հաճախ անվանում են «ներդրում», իրականում ատոմակայանների վաճառքի գործարք է։ Այս եզրահանգումը հիմնված է վերլուծության վրա, որը հիմնված է ԱԺ «Հայաստան» խմբակցության պատգամավոր Արթուր Խաչատրյանի հայտարարությունների վրա։

Խոսքը ոչ թե ԱՄՆ-ի կողմից Հայաստանին անվճար տրամադրվող միջոցների մասին է, ոչ էլ մասնավոր ամերիկյան ընկերությունների կողմից ֆինանսավորման մասին։ Խնդիրը բացարձակապես այլ է։ ԱՄՆ-ն իր տեխնոլոգիաները ներկայացնում և վաճառում է Հայաստանին։

Այսպիսով, 9 միլիարդ դոլարանոց գումարը, որը հաճախ ներկայացվում է որպես «ներդրում», իրականում կլինի վճարում ԱՄՆ-ի կողմից մոդուլային ատոմակայանների տրամադրման և դրանց շահագործման համար։

Արթուր Խաչատրյանը նշում է, որ Հայաստանի բյուջեն այսքան մեծ գումարի պարտքը կրելու հնարավորություն չունի։ Ըստ նրա՝ հավանական է, որ 9 միլիարդի մի մասը կարող է լինել տեխնիկական, խորհրդատվական կամ տեխնոլոգիական օգնություն, սակայն 4 միլիարդը հաստատ օգնություն չի լինի։

Այս համատեքստում կարևոր է նաև հիշել, որ ԱՄՆ-ի առաջարկվող մոդուլային ատոմակայանները, թեև տեսականորեն ավելի ճկուն են, քանի որ թույլ են տալիս աստիճանաբար ավելացնել հզորությունը, դեռևս պահանջում են վառելիքի մատակարարում, որը հանդիսանում է շատ թանկ հաճույք։ Բացի այդ, ծրագրի իրականացման համար անհրաժեշտ է լուծել ատոմային թափոնների հանման խնդիրը, որը Հայաստանը չի կարող լուծել առանց արտաքին օգնության։

Այսպիսով, ցանկացած դատողություն կատարելու համար անհրաժեշտ է ծրագրի մանրամասների ամբողջական հայտնի դառնալը։ Սակայն այն փաստը, որ խոսքը ներդրման, այլ ոչ թե վաճառքի մասին է, հստակ չէ։