Հայաստանում պաշտոնական տվյալներով գնաճը գրեթե չկա կամ շատ ցածր է, սակայն իրականում մեր երկիրը դարձել է ապրելու համար Հարավային Կովկասի ամենաթանկ երկիրը։ Այս եզրակացությանը հասնում են կյանքի արժեքի ու որակի վերաբերյալ աշխարհի խոշորագույն՝ Numbeo-ի տվյալների բազայի արդյունքները։

Հայաստանը ցուցակում զբաղեցնում է 87-րդ տեղը, իսկ Թուրքիան՝ 93-րդը։ Իրականում, ապրելու համար մեր երկրում գներն ավելի բարձր են, քան Թուրքիայում, որտեղ գնաճն անցյալ տարի գերազանցել է 31 տոկոսը, իսկ նախորդ տարի հասել է 44 տոկոսի։ Նույնիսկ Ռուսաստանը, որտեղ պատժամիջոցների պատճառով գնաճի տեմպերը վերջին տարիներին կտրուկ արագացել են, ցուցակում ավելի ցածր դիրք է գրավում՝ զբաղեցնելով 104-րդ հորիզոնականը։

Այսպիսով, Հայաստանը ոչ միայն Ռուսաստանից, այլև Թուրքիայից ավելի թանկ է դարձել։ Իրականում, Հայաստանը ապրելու համար ամենաթանկ երկիրն է տարածաշրջանում, ինչպիսին նախկինում երբեք չի եղել։

Այս իրավիճակը հակասական է, քանի որ պաշտոնական տվյալներով Հայաստանում գնաճը կամ գրեթե չկա, կամ շատ ցածր է։ Օրինակ՝ անցած տարի գնաճը կազմել է ընդամենը 3.3 տոկոս, իսկ նախորդ տարի՝ 1.5 տոկոս։ Իրականում, թանկացումները կապ չունեն պաշտոնապես արձանագրվող գնաճի հետ։

Առաջին հերթին, թանկանում են առաջին անհրաժեշտության ապրանքները և ծառայությունները։ Օրինակ, անցած տարի տավարի միսը թանկացել է 11.7 տոկոսով, խոզի միսը՝ 12.7 տոկոսով, գառան միսը՝ 14.1 տոկոսով, ձուկը՝ 18.3 տոկոսով, արևածաղկի բուսական յուղը՝ 8.2 տոկոսով, սուրճը՝ 9.5 տոկոսով, կակաոն՝ 31.9 տոկոսով, ձուն՝ 7.2 տոկոսով, մակարոնեղենը՝ 7.9 տոկոսով, հնդկացորենը՝ 9.4 տոկոսով, ոլոռը՝ 10.4 տոկոսով, կարագը՝ 7.2 տոկոսով, իսկ տրանսպորտը՝ 24.5 տոկոսով։

Այսպիսի թանկացումների պայմաններում իշխանությունների հայտարարությունները, թե աշխատավարձերը ավելի արագ են աճում, քան գնաճը, սոցիալական իրավիճակը բարելավելու մասին, հնարավոր չէ ընդունել որպես ճշմարտություն։ Փաստն այն է, որ Հայաստանի քաղաքացիների ճնշող մեծամասնության եկամուտները չեն հասցնում կյանքի թանկացումների հետևից։

Հայաստանում կյանքի թանկությունը միայն պարենային ապրանքների թանկությամբ չի սահմանափակվում։ Այն կապված է նաև բնակարանների գների, առողջապահության, տրանսպորտի որակի և մի շարք այլ գործոնների հետ։ Այս բոլորի համադրված ազդեցությունն է, որ Հայաստանը դարձել է Հարավային Կովկասի ամենաթանկ երկիրը։

Այս իրավիճակը հասունացել է հարկային քաղաքականության և տնտեսական կառավարման որոշումների հետևանքով։ Իրական թանկացումները հիմնականում կապ չունեն պաշտոնապես արձանագրվող գնաճի հետ, այլ հիմնված են հարկային բեռի ծանրացման, տույժ-տուգանքների ավելացման և որոշ ծառայությունների վճարների բարձրացման վրա։