Երևանից հրապարակված տեսաուղերձում ես նշել եմ, որ Եվրոպայի խորհրդարանի հումանտար հարցերի կոմիտեում (ԵԽԽՎ) Հայաստանի վերաբերյալ զեկույց կազմողներին զգուշացրել եմ, որ զեկույցում չի կարելի նշել, թե լարվածություն է առկա պետության առաջնորդի և Եկեղեցու միջև։

Իմ կարծիքով, այդպիսի ձևակերպումը սխալ է, քանի որ այն ստեղծում է սխալ համեմատություն։ Երբ ասում են «միջև» (between), դա ենթադրում է, որ երկու կողմերն էլ հավասարազոր են։ Սակայն իրականում նման իրավիճակ չկա։

Ալեն Սիմոնյանը կամ ցանկացած այլ քաղաքականության կրող անդամ Խոր Վիրապի զնդանում փակված չէ։ Եկեղեցին չունի նման լիազորություն։ Իշխանությունները, մյուս կողմից, ունեն նման լիազորություն, և սրբազանները՝ ԿԳԲ-ի բանտում են։

Այսպիսով, իրական իրավիճակը հետևյալն է․ երկրի իշխանությունը՝ վարչապետի գլխավորությամբ, ՀԱԵ-ն նշանակել է իր թշնամի, հետո՝ պետության թշնամի, և պետության ամբողջ ռեսուրսն ուղղել այդ ինստիտուտի դեմ։ Այսպիսով գործում է ցանկացած դիկտատորական ռեժիմ։

Հետևաբար, այդ զեկույցը չպետք է լույս տեսներ նման ձևով։