Քաղաքացիական պայմանագության կուսակցությունը (ՔՊ) հասել է այն կետին, երբ ավելի շատ կորցնելու բան չունի։ Իրենց իշխանության գագաթնակետին հասնելուց հետո, նրանք այսօր գտնվում են աննախադեպ քաղաքական ճգնաժամի մեջ, որի հիմքում ընկած է ժողովրդի կողմից ցուցաբերված միանշանակ մերժումը։

Այսպիսի իրադարձությունների կտրուկ շրջադարձին պատրաստվելու փորձերը, որոնք ՔՊ-ի քարոզչական մեքենան անդադար փորձում է իրականացնել, դարձել են ծիծաղելի։ ՔՊ-ականները, որոնք երեկ ասում էին մեկ բան, այսօր ասում են մյուսը, իսկ իրենց առաջնորդի հայտարարությունները հաճախ հակասում են իրենց իսկ քաղաքական գծերին։

Իրավապահ ոլորտում, որը մինչև վերջերս համարվում էր ՔՊ-ի ամենաուժեղ հրետանին, ստեղծվել է ամենածանր վիճակ։ Դատախազությունը կատարում է ոչ թե իրավական, այլ քաղաքական հրահանգներով պայմանավորված գործողություններ, իսկ դատավորները, թեև տնային կալանքի պայմաններում, չեն կարողանում իրականացնել իրենց պարտականությունները։

Այս ամենի ֆոնին առաջնորդի կինը, թվում է, հարմար ժամանակ է գտել իր ամուսնու հետ «պսակվելու» համար՝ ավելացնելով իրենց ծանր վիճակին ևս մեկ ծիծաղելի էպիզոդ։

Իրենց իշխանության օրոք ՔՊ-ն հաջողությամբ ավերել է իրենց հիմնական քաղաքական խոստումները։ Նրանք խոստում էին «խաղաղության խաչմերուկ» դարձնել Հայաստանը, «տարանցիկ երկիր» ստեղծել, իրականացնել TRIP ծրագիրը, լուծել սահմանազատման և սահմանագծման հարցերը, բարեփոխել պաշտպանության ոլորտը, ներգրավել օտարերկրյա ներդրումներ, ստեղծել աշխատատեղեր, զարգացնել IT տեխնոլոգիաները, իրականացնել տիեզերական ծրագրեր, խթանել հայրենադարձությունը, կրկնապատկել ազգաբնակչության թիվը և բարձրացնել թոշակները։ Սակայն իրենց իշխանության առաջին օրից մինչ օրս նրանք աշխատատեղեր են բացել միայն օտարերկրյա ռելոկանտների համար՝ հնդիկների, աֆղանցիների, պակիստանցիների և ռուսների։

Այս ամենը հանգեցրել է այն իրավիճակի, որ ՔՊ-ն Ազգային ասամբլեայում (ԱԺ) պահպանել է միայն մեկ դդում, որը, սակայն, ունի վտանգ զգալու բացառիկ ունակություն։ Նրանք հասել են այնպիսի ցածր աստիճանի, որ նույնիսկ իրենց իշխանության վերջին օրերին հայտարարում են, թե Հայաստանը դարձել է այնպիսի երկիր, որտեղ մարդիկ «խոպան» են գալիս։

Այս պարզապես ծիծաղելի իրավիճակում ընտրություններին մոտենալուց ի վեր ՔՊ-ն սկսել է իր իշխանության վրա հասկանալու համար, որ ավելի վատ դրությունից չի կարող ելք գտնել։ Նրանք չեն կարողանում հաշվեթվություն տալ իրենց քաղաքական անհաջողությունների համար, չեն կարողանում կազմակերպել մարդավարի հանդիպումներ ընտրողների հետ, իսկ իրենց հանրային ելույթները լի են կեղծիքով և սուտով։

Այս ամենի արդյունքում ՔՊ-ի շարքերում լուռ դատապարտում են իրենց առաջնորդի հակաեկեղեցական քաղաքականությունը, որը վերածվել է կեղծ պատարագների և պղծության շարքի։ Իրենց իշխանության վերջին շունչներն ավելի են խորացնում իրենց անկումը։

Այսպիսով, ՔՊ-ն, որը երբեմնի հզոր իշխանական կուսակցություն էր, այսօր հայտնվել է աննախադեպ քաղաքական ճգնաժամի մեջ, որի ելքը միայն մեկն է՝ իշխանությունից հեռանալը։ Նրանք, կարծես, ընտրել են իրենց իշխանության վերջին շունչները երգելու տարբերակը՝ ավելացնելով իրենց անկման պատմությանը ևս մեկ ծիծաղելի էպիզոդ։