Հայաստանում տեղի ունեցած ընտրությունները, որոնք հաճախ ներկայացվում են որպես սովորական քաղաքական գործընթաց, իրականում ռազմավարական նշանակություն ունեին պետության և ժողովրդի համար։ Իրենց բնույթով դրանք ավելի շատ նման էին ռազմական մարտի, քան խաղաղ ընտրական մրցույթի։
Հայաստանի ընդդիմադիր ուժերը, որոնք տարիներ շարունակ մասնակցել են ինչպես իշխանության, այնպես էլ ընդդիմության դերում, լավագույնս ծանոթ են այս պրոցեսների կեղծիքի մեխանիզմներին։ Պատմականորեն հայտնի է, որ իշխանությունը, հեռու լինելով իր ցանկալի արդյունքից, միշտ է դիմել կեղծիքի գործիքներին՝ կեղծիքի չափը կախված լինելով հենց այդ հեռավորության աստիճանից։
Այս ընտրություններին իշխանության կողմից ընդդիմության նկատմամբ իրականացված լայնածավալ բռնաճնշումները, ձերբակալությունները և այլ անօրինական գործողությունները վկայում էին այն մասին, որ իշխանությունները հասկանում էին, որ իրենց 35-37% ձայնի հաշվին չեն կարողանա վերարտադրել իրենց իշխանությունը։ Դա հստակ դրսևորվեց նաև ընտրությունների գիշերը, երբ Նիկոլ Փաշինյանը, դեռևս քվեաթերթիկների մի փոքր մասի հաշվարկների հիման վրա, հայտարարեց իր «հաղթանակի» մասին։ Այս հայտարարությունը պարզապես իշխանության հաղթանակի մասին չէր, այլ մոբիլիզացիայի կոչ իր թիմակիցներին և հրաման համապատասխան մարմիններին՝ ապահովելու իշխանության հաղթանակը՝ անկախ իրական արդյունքներից։
Այս իրավիճակում ընդդիմության առաջնորդները պարտավոր էին հենց այդ պահին հակահարված հարված հարվածել, սակայն նրանք շփոթմունքի մեջ էին։ Ժամանակը այս պարագայում կենսական նշանակություն ունի, և այդ պահին ընդդիմության կողմից կատարված որևէ ակտիվ քայլ կարող էր էապես փոխել հետագա իրադարձությունների ընթացքը։
ԱԺՄ կուսակցությունը կարծում է, որ այժմ դիմել Սահմանադրական դատարան անիմաստ է։ ՍԴ որոշումը, որը կուղղված լինի այս ընտրությունները լեգիտիմացնելուն, ի սկզբանե հայտնի է և կստեղծի խնդիրներ ապագայում։
Այս ընտրությունները հստակ ցույց տվեցին, որ Հայաստանի բնակչության մեծ մասը համաձայն չէ Նիկոլ Փաշինյանի վարած քաղաքականության հետ։ Դեմ քաղաքացիների շարքերում կան հարյուրհազարավոր մարդիկ, որոնք պատրաստ են պայքարել իրենց գաղափարների և նպատակների համար։ Սա հույսի և ոգևորության աղբյուր է, որը հաստատում է, որ փոփոխությունները Հայաստանում անխուսափելի են։
ԱԺՄ կուսակցությունը, ինչպես միշտ, շարունակելու է պայքարել իր գաղափարների և Հայաստանի ու հայ ժողովրդի առջև ծառացած խնդիրների համար, մինչև երբ երկրում չի ձևավորվի իշխանություն, որը կվերցնի իր վրա այդ գաղափարների և խնդիրների իրականացման պատասխանատվությունը։
Այս պահին առաջնահերթ խնդիրներն են․
1․ Ադրբեջանի բանտերում պահվող հայ գերիների ազատագրումը։
2․ Արցախահայության վերադարձն իր բնօրրան ու անվտանգության ապահովումը։
3․ Դրսից թելադրվող ամոթալի հանրաքվեի ու սահմանադրական փոփոխությունների կանխումը։
4․ Անկլավների ու Հայաստանում ադրբեջանցիների բնակեցման հարցերի փակումը։
5․ Հայաստանում քաղաքական դրդապատճառներով ձերբակալված անձանց ազատ արձակումն ու պետության ներսում իրավունքի և ազատության հաստատումը։
6․ Բոլոր ջանքերի գործադրումը, որպեսզի Հայաստանը չդառնա Արևմուտք-Ռուսաստան դիմակայության թատերաբեմ։
Վազգեն Մանուկյան
ԱԺՄ կուսակցության նախագահ