Ինչպես իմ հարցազրույցում «Հայկական ժամանակ»-ի հետ նշել եմ, Հայաստանը հասել է այնպիսի փուլի, երբ քաոտիկ վիճակից դուրս է գալիս և արդեն պատրաստ է գործողությունների։ Այս փոփոխությունը, իմ կարծիքով, Հայաստանի համար ամենակարևոր իրադարձություններից մեկն է, որը բացում է լուրջ հեռանկարներ։

Մեր երկրի համար այս փուլը կարելի է բնութագրել որպես «Խաղաղության խաչմերուկ»։ Այս տերմինը խորհրդանշում է այն փաստը, որ Հայաստանը դառնում է տարանցիկ երկիր՝ միջազգային նոր ծրագրի, որը կոչվում է TRIPP, շրջանակներում։

Երբ խոսք է գնում նոյեմբերի 9-ի եռակողմ հայտարարության և օգոստոսի 8-ի փաստաթղթի միջև եղած տարբերության մասին, պետք է հիշել, որ նոյեմբերի 9-ի տեքստում միջանցքի մասին խոսակցություն էր, իսկ օգոստոսի 8-ին հաստատվեց Հայաստանի Հանրապետության տարածքային ամբողջականության փաստը։ Այս երկու փաստաթղթերը, թեև տարբեր բնույթի են, միասին կազմում են այս նոր իրադարձության հիմքը։

Այս իրադարձության շուրջ ռուսական քարոզչական մեքենայի կողմից, մասնավորապես Վլադիմիր Սոլովյովի կողմից, հայտարարությունները, որոնք ներկայացնում են Հայաստանը որպես «ներխուժման» թիրախ, ինձ համար խիստ վիրավորական են։ Ինքնիշխան երկրի տարածքը համարել ազդեցության գոտի և դրա պահպանման համար պատրաստվել անթույլատրելի քայլերի՝ ոչ միայն անընդունելի է, այլև ցույց է տալիս խուճապային վիճակ և հուսահատություն։

Ինչ վերաբերում է Իրանի դեսպանի հայտարարությանը, թե Թեհրանում ձևավորվում է պատկերացում, որ Հայաստանը դառնում է կենտրոն Իրանի դեմ թշնամաբար տրամադրված ուժերի համար, ես այն որակում եմ որպես հուզականությունից բխող հայտարարություն։ Այն չի արտացոլում Իրանի պաշտոնական դիրքորոշումը։

Այս տարի սպասվող խորհրդարանական ընտրությունները, իմ կարծիքով, լրջագույն ընտրություններ են լինելու, քանի որ դրանք կայանալու են այս նոր ռազմավարական իրադարձության ֆոնին։

Ի վերջո, ես կարծում եմ, որ Գարեգին Բ-ի (Կտրիճ Ներսիսյան) շուրջ բարձրացված աղմուկը քաղաքական լծակ է, և եկեղեցին պետք է վերադարձվի հայ ժողովրդին՝ իր իսկական դերակատարումը կատարելու համար։