Համբարձման տոնի ժամանակագրության վերաբերյալ տարբեր մեկնաբանություններն ունեն երկար պատմություն, որը սկսվում է Քրիստոսի մահից և Հարությունից հետո։ Ըստ կանոնիկ եկեղեցական ավանդույթի, Համբարձումը տեղի է ունենում Հարության օրվանից 40 օր անց։ Այս ժամանակագրությունը, որը հիմնված է «Գործք առաքելոց»-ի տեքստի վրա, ընդունված է բոլոր հիմնական քրիստոնեական եկեղեցիների կողմից։

Այնուամենայնիվ, Քրիստոնեության առաջին դարերի մի շարք աղբյուրներում Համբարձման մեկնաբանությունը նկարագրվում է ավելի բարդ և տարբեր կերպ։ Կարևոր է նշել, որ Հարության օրվա մասով երբևէ չեն եղել տարաձայնություններ։ Ո՛չ կանոնիկ եկեղեցին, ո՛չ էլ տարբեր աղանդները միակարծիք չեն եղել, որ Հիսուսը հարել է խաչելությունից հետո երրորդ օրը։

Առաջին դարերի մի քանի տեքստերում Հարությունն ու Համբարձումը հաճախ չէին տարանջատվում։ Գոյություն ունեցող գաղափարը, որ Հարությունն ինքնին արդեն նշանակում էր նրա համբարձումը երկինք, որտեղ նա գտնվում է Հայր Աստծո աջ կողմում։ Որոշ տեքստերում նշվում էր, որ Հիսուսը համբարձվել է Հարությունից երեք օր անց։ Ինչպես հիշատակվում է, Սիրիայի ու Պաղեստինի քրիստոնյաները մի քանի դար նշել են Համբարձումը Հոգեգալստյան հետ նույն օրը։

Այս հարցում միակարծության բացակայությունից օգտվել են տարբեր գնոստիկ աղանդների գաղափարախոսները։ Նրանք իրենց տեքստերում երկարացրել են այն ժամանակահատվածը, որը Հիսուսն անցկացրել էր աշակերտների հետ մինչև Համբարձումը, և մանրամասն նկարագրել են այդ զրույցների բովանդակությունը՝ փոխանցելով իրենց ուսմունքները։ Որոշ տեքստերում նշվում էր 18 ամսվա, իսկ ավելի ուշ տարածված տեքստերում՝ անգամ 12 տարվա ժամկետ։ Ակնհայտ է, որ գնոստիկները օգտվել են փաստից, որ Ավետարանում չի վերապատմվում աշակերտների հետ Հիսուսի զրույցների բովանդակությունը (նշվում է միայն, որ Հիսուսը նրանց հետ խոսել է Աստծո արքայության մասին)։

Այս գնոստիկ ուսմունքներից շատերը մեզ հասել են վաղ շրջանի աստվածաբանների վերապատմամբ, որոնք դրանք համարում էին հերետիկոսություն։ Օրինակ՝ 2-րդ դարի աստվածաբան և եպիսկոպոս Հիրենեոս Լիոնացին վերապատմել է գնոստիկ-օֆիտների ուսմունքը։ Ըստ օֆիտների, Հիսուսը Հարությունից հետո 18 ամիս մնաց երկրի վրա և սովորեցրեց այս իմաստությունը իր աշակերտներին։ Նմանատիպ ժամանակահատված (550 օր) հիշատակվում է «Հակոբի գաղտնի ուսմունքը» տեքստում։

Այսպիսով, քրիստոնեության առաջին դարերում ոչ կանոնիկ տեքստերում Համբարձման ամսաթիվը նշվում է տարբեր ձևերով՝ տարբեր նպատակներով։