Իրանում դեկտեմբերի 28-ից սկսված զանգվածային բողոքի ակցիաները, որոնք տարածվել են երկրի բազմաթիվ քաղաքներում, ենթարկվում են բազմաթիվ մեկնաբանությունների։ Իմ վերլուծության համաձայն՝ դրանց ծագման և զարգացման մեջ կարելի է տեսնել ինչպես ներքին, այնպես էլ արտաքին գործոնների ազդեցությունը։

Անցյալ տարվա հունիսին տեղի ունեցած հարվածներից հետո իսրայելա-ամերիկյան տանդեմը, ըստ իմ տեսակետի, հույս ուներ, որ Իրանի ժողովուրդը կդուրս գա գործող իշխանության դեմ։ Սակայն այս անգամ գործընթացները սկսվել են հակառակ ուղղությամբ։ Իմ կարծիքով՝ տնտեսական ճգնաժամի ֆոնին բողոքի ցույցերը հիմնականում կապված են ժողովուրդի դժգոհության հետ, սակայն դրանք կարող են օգտագործվել նաև արտաքին ուժերի կողմից։

Լարվածությունը հատկապես բարձր է Իլամ նահանգում, որտեղ բնակվում են հիմնականում լոռեր և քրդեր։ Այս իրավիճակը կարող է բարդացնել գործընթացները և դրանք տանել էթնիկական հարթության։

Իսրայելի նպատակն է Իրանի դեմ ավելի լայնածավալ գործողություններում ներգրավել ԱՄՆ-ին։ Նա շարունակում է պատրաստվել Իրանի դեմ հարվածների համար, և այդ հարվածների իրականացման համար անհրաժեշտ է ԱՄՆ-ի անմիջական մասնակցությունը։

Արտաքին ուժերը փորձում են շահագործել Իրանում ընթացող իրավիճակը՝ փորձելով այլ ուղղությամբ տանել բողոքի ցույցերի շարժումը՝ զանգվածային անկարգությունների և քաղաքական կայունության խաթարման նպատակով։ Այդ նպատակով կիրառվում են տարբեր տեխնոլոգիական և քարոզչական մեթոդներ՝ հասարակության մեջ ատելություն սերմանելու և պետական ծառայողների նկատմամբ վստահությունը խաթարելու համար։

Իրանում ընթացող բողոքի ցույցերը սկսվել են դեկտեմբերի 28-ին՝ դժգոհության արտահայտման նպատակով փոխարժեքի տատանումների և գների բարձրացման կապակցությամբ։ Իրանի կենտրոնական բանկի տվյալներով՝ գնաճի տարեկան ցուցանիշը հասել է 38,9 տոկոսի, իսկ ազգային արժույթը կտրուկ արժեզրկվել է։ ԱՄՆ-ն, իր հերթին, շարունակում է հակաիրանական հռետորաբանությունը և աջակցում ցուցարարներին։