Իմ տեսակետը, որպես ՀՀԿ Գործադիր մարմնի անդամ և Ազգային ժողովի նախկին նախագահ, հստակ է։ Ես կարծում եմ, որ իշխանափոխությունը գործնականում հնարավոր է ընտրությունների միջոցով։

Ես լիովին գիտակցում եմ ընդդիմադիր կողմի՝ Նիկոլ Փաշինյանի կողմից օգտագործվող իշխանական ռեսուրսների ծավալը և նրա կողմից դրանց ամբարտավան կիրառման ոճը։ Բռնաճնշումները, որոնք նա շարունակում է իրականացնել ընդդիմադիր լիդերների նկատմամբ, ցույց են տալիս նրա իշխանության ամրությունը։ Սակայն դա չի նշանակում, որ պայքարը պետք է դադարեցվի։ Ճիշտ հակառակը՝ այն պետք է ավելի խելամիտ, մտածված և համախմբված լինի։

Անդրադառնալով Հանրապետական կուսակցության մասնակցության հարցին՝ պետք է նշեմ, որ դրա վերաբերյալ որոշում դեռևս չի կայացել։ Սակայն իմ կարծիքով՝ 35 տարվա պատմություն ունեցող կուսակցությունը, որը մասնակցել է նորանկախ Հայաստանի բոլոր ընտրություններին, պետք է ներկայանա ընտրողների առջև՝ իր տեսլականով և առաջարկներով։

Ներկայիս բարդ իրավիճակից դուրս գալու միակ ճանապարհը պայքարն է։ Պայքարը, որը կարող է ընդգրկել քաղաքական գործընթացներ, ցույցեր, իմպիչմենտ կամ ընտրություններ։ Պայքարը, որը հիմնված է տեսլականի վրա և որի հետևից մարդիկ պատրաստ են գնալ։ Այս սկզբունքը բնորոշ է բոլոր ազգերի պատմությանը։

Ես դեմ եմ պատերազմին։ Սակայն մարդկության ամբողջ պատմությունը պատերազմների պատմություն է։ Պատմության թատերաբեմից անհետացել են այն ազգերը, որոնց նպատակը պարզապես «լավ ապրելը» կամ «հանգիստ ապրելն» է եղել։ Խաղաղությունը չի ստացվում մուրացկանով, այլ այն հաստատվում է։ Եթե ես կամ իմ շրջապատը այսօր Հայաստանում խաղաղության խոստումներ տանք, մյուս օրը կստանանք պատերազմ։ Պատերազմից փախչողը երբեք խաղաղություն չի գտել։

Այս համատեքստում անհրաժեշտ է անդրադառնալ նաև ԹՐԻՓՓ նախագծի և թուրք-ադրբեջանական նկրտումների թեմային, որը ես որակում եմ որպես «նախընտրական կերակուր» Միացյալ Նահանգների, Թուրքիայի և Ադրբեջանի կողմից։

Վերջում, անդրադառնալով 2020 թվականի 44-օրյա պատերազմի և դրա հետևանքների հարցին՝ պետք է նշեմ, որ այն ներկա կառավարության քաղաքականության ու հայտարարությունների ուղղակի հետևանքն էր։ Իբրև «կապիտուլյանտ իշխանության» վերընտրվելու հետևանքով, Հայաստանը դարձել է այնպիսի տարածք, որով պետք է անցնեն տարբեր ենթակառուցվածքներ։ Ես հարցադրում եմ, թե որտեղից է գնվել 2020 թվականին Հայաստանին տրամադրված 5,5 միլիարդ դոլար արժողությամբ զենքը, եթե իբրև «վատ նախորդ իշխանությունները» այն հանձնել են թշնամուն։