Թուրքիայի խորհրդարանում «Ազգայնական շարժում» կուսակցության առաջնորդ Դեւլեթ Բահչելին հայտարարել է, որ ԱՄՆ-ը, որը Վենեսուելայում նավթի հոտ է առել, ավելի վտանգավոր է, քան արյան հոտ առած շնաձուկը։ Այս կոշտ արձագանքը Նիկոլաս Մադուրոյի առևանգման և ԱՄՆ-ի գործողությունների նկատմամբ Բահչելինի դատապարտությունը ցույց են տալիս, որ պաշտոնական Անկարան Թրամփի աշխարհաքաղաքական նկրտումներում Թուրքիայի համար սպառնալիք է տեսնում։

Այս իրադարձությունները տեղի են ունենում այն պայմաններում, երբ Թուրքիան ակտիվորեն փորձում է իրեն դիրքավորել որպես ռազմաքաղաքական գործիչ՝ միջազգային հարթակում։ Թուրքիայի արտաքին գործերի նախարար Ֆիդանը տարեսկզբին Պորտուգալիայում հանդես է եկել Եվրամիության հետ «քաղաքակրթական միություն ձևավորելու» առաջարկությամբ՝ նշելով, որ Բրյուսելը չի կարողացել ստեղծել այդպիսի միություն։ Այս հայտարարությունը կարելի է ընկալել որպես քննադատություն ԵՄ-ի նկատմամբ և միևնույն ժամանակ՝ Թուրքիայի ցանկություն՝ ակտիվ դեր խաղալու եվրոպական քաղաքականության ձևավորման մեջ։

Անկարան նաև ձգտում է ներգրավվել Ուկրաինայի անվտանգության եվրոպական երաշխիքների մշակման գործընթացում։ Թուրքիայի նախագահ Էրդողանը Ուկրաինային աջակցության հարցով Փարիզի գագաթնաժողովին կմասնակցի՝ որպես իր անձնական ներկայացուցիչ։ Այս քայլը ցույց է տալիս, որ Թուրքիան ցանկանում է ունենալ ռազմաքաղաքական ներկայություն հետկոնֆլիկտային Ուկրաինայում, ինչը հատկապես հեռանկարային է այն պայմաններում, երբ ԱՄՆ-Եվրամիություն և Մեծ Բրիտանիա-ԱՄՆ հարաբերությունները լարված են։

Հատկապես հետաքրքիր է «Ազգայնական շարժում» կուսակցության առաջնորդ Բահչելինի հայտարարությունը՝ Կոստանդնուպոլսի գրավման 600-ամյակը Թուրքիան պետք է նշի որպես «միջազգայնորեն ճանաչված գերտերություն»։ Բահչելին սահմանել է 2053 թվականը՝ որպես այդ նպատակի հասնելու ժամկետ, ինչը խորհրդանշական է և ցույց է տալիս, որ Անկարայի աշխարհաքաղաքական հաշվարկները ունեն նաև խորհրդապաշտական բաղադրիչ։

Այս ամենի ֆոնին նշանակալի է, որ Թուրքիայի նախագահ Էրդողանի և ԱՄՆ նախագահ Թրամփի միջև նախատեսված հունվարի 5-ի հեռախոսազրույցը չի կայացել։ Թեև Էրդողանը նախապես հայտարարել էր այդ մասին՝ նշելով, որ կքննարկի Իսրայելի վարչապետ Նաթանյահուի ԱՄՆ այցից հետո իրավիճակը, փաստացի զրույցը չի տեղի ունեցել։ Սա կարելի է մեկնաբանել որպես ԱՄՆ-ի կողմից Թուրքիայի նախագահին «նոր ասելիք չունենալու» նշան։

Այսպիսով, Թուրքիայի ներկայիս քաղաքական գործողությունները և հայտարարությունները ցույց են տալիս, որ Անկարան ձգտում է ակտիվ դեր խաղալ միջազգային հարթակում՝ միաժամանակ փորձելով կառուցել իր դիրքերը աշխարհաքաղաքական ճանապարհորդության նոր փուլում։ ԱՄՆ-ի հետ հարաբերությունների լարվածությունը և Ուկրաինայի հարցում Եվրոպայի հետ համագործակցության ձգտումը կարող են դառնալ Թուրքիայի համար հնարավորություններ՝ իր ռազմաքաղաքական նպատակները հասնելու համար։