Երևանի կենտրոնում, Մայիսի 9-ի փողոցի 10-րդ շենքի բնակարաններից մեկի արտաքին պատշգամբը գտնվում է փլուզման վտանգավոր եզրին։ Բնակիչները զանգահարում են ահազանգերով՝ նշելով, որ ցանկացած պահի կարող է տեղի ունենալ ողբերգություն։

Ի պատիվճարի, 2 ամիս առաջ Երևանի քաղաքապետարանի աշխատողները այցելել են տեղում, տեսել խնդիրը, արձանագրել այն և ժապավեններով փակել են բալկոնի տակի հատվածը։ Սակայն այնուամենայնիվ, բնակիչները նրանց այլևս չեն տեսել, իսկ պատշգամբը շարունակում է փլուզվել՝ քարեր պոկվելով և թափվելով մայթին։

«Սա կենտրոնական փողոց է, որտեղ շատ երեխաներ են։ Քարը կարող է ցանկացած պահի ընկնել մեկի գլխին», – ցավով պատմում է ներքևի հարկի բնակիչ Լ. Մ.-ը։ Նա նշում է, որ վախենում է նույնիսկ պատուհանից դուրս նայել։

Բնակիչները փորձում են լուծում գտնել։ 2 օր առաջ նրանք հաջողվել են թաղապետարանի բանվորներին ուղարկել, որոնք ավելացրել են քարերը՝ խնդրի լրջությունը ցույց տալու համար։ Սակայն, երբ նրանք դիմում են քաղաքապետարան, թաղապետարան կամ ցանկացած ծանոթի միջոցով, ստանում են միևնույն պատասխանը․ բալկոնը բնակիչների սեփականություն է, ուստի քաղաքապետարանը պարտավոր չէ այն նորոգել։ Ըստ պաշտոնական տեղեկատվության՝ այս հարցը «պլանում» չկա, և աշխատանքները, եթե կատարվեն, կսկսվեն միայն ամռանը։

Այս իրավիճակը ցնցող է, քանի որ շենքը հին, ստալինյան նախագիծ է, և բալկոնի ամրացումը պահանջում է զգալի ֆինանսական ներդրումներ։

Այս դեպքը հիշեցնում է Երևանի Շենգավիթ համայնքում վերջին տարիներին տեղի ունեցած մի քանի ողբերգական դեպքեր։ Մի անգամ տարեց կին է մահացել, մեկ այլ անգամ՝ մոտ մեկ տարի առաջ, Արարատյան փողոցում, երկրորդ հարկի բնակիչը, լվացք փռելիս, ընկել է փլուզված պատշգամբից՝ ստանալով բազմակի կոտրվածքներ։ Բնակիչների դիմումների պատասխանը միշտ մեկն է․ արտաքին պատշգամբը պետք է ամրացնեն իրենք՝ անձնական միջոցներով։

Այնուամենայնիվ, Երևանի քաղաքապետարանը ամեն տարի հատկացնում է միջոցներ բալկոնների ամրացման համար։ Սակայն այս աշխատանքները, ինչպես հաճախ նկատվում է, կատարվում են շատ դանդաղ և մեծ ուշացումներով, ինչը թույլ է տալիս, որ ողբերգությունը կանխարգելվի։ Այս պահին, Մայիսի 9-ի փողոցում, բնակիչները ապրում են սպառնալիքի տակ՝ ցանկալով, որ ցանկացած պահի կարող է տեղի ունենալ ողբերգություն։