Եվրոպայի խորհրդի խորհրդարանական վեհաժողովի (ԵԽԽՎ) ձմեռային նստաշրջանի ընթացքում ընդունվեց «Վեհաժողովի մոնիտորինգի ընթացակարգի առաջընթացը» բանաձևը, որի մեջ անդրադարձ կա նաև Հայաստանի հանրապետության իրավիճակին՝ որպես ամբողջական մոնիտորինգի տակ գտնվող երկիր։

Այս փաստաթղթում, որը, իմ կարծիքով, խայտառակ է, առկա են ձևակերպումներ, որոնք, թեև պարունակում են որոշակի ճշմարտություն՝ կապված Հայաստանում տեղի ունեցող որոշ իրադարձությունների հետ, բայց միաժամանակ բացակայում են այն հիմնական, ակնհայտ և անհրաժեշտ ձևակերպումները, որոնք կանդրադառնային իրավիճակի ամբողջական պատկերը։

Ես, որպես ՀՀ ԱԺ «Պատիվ ունեմ» խմբակցության անդամ և ԵԽԽՎ-ում հայկական պատվիրակության անդամ, ցանկանում եմ մեկնաբանել այս հարցահարույց արձանագրումները։

Իմ վերլուծությամբ՝ խնդիրը ոչ թե այն չէ, որ զեկույցում բացակայում են որոշակի տեղեկություններ, այլ այն, որ այն ձևակերպված է այնպիսի կերպ, որը հակիրճ է և թերի։ Զեկույցում չեն նշվում, օրինակ, Հայաստանում քաղաքական բանտարկյալների առկայությունը, հակաժողովրդավարական գործընթացների ակտիվ իրականացումը, դատական և իրավական համակարգի նկատմամբ ճնշումները, որոնք, ցավոք, դարձել են մեր երկրում ամենօրյա իրողություն։

Ես վստահ եմ, որ մեր համազեկուցողները տեղեկացված են եղել այս ամենի մասին բազմաթիվ եղանակներով՝ գրավոր նամակների, անձնական հանդիպումների, ելույթների միջոցով։ Ուստի, տեղյակ չլինելու պատրվակը բացառվում է։

Իմ կարծիքով՝ այս ձևակերպումների պատճառը աշխարհաքաղաքական շահերի և մարդու իրավունքների, ժողովրդավարական արժեքների միջև ընտրությունն է, որը, իմ համոզմամբ, անընդունելի է։

Երեկ ԵԽԽՎ-ում մեր ընդդիմադիր պատգամավորների խումբը՝ ինքնամ, Արմեն Ռուստամյանն ու Արմեն Գևորգյանը, հանդիպել են համազեկուցողների հետ և նորից ներկայացրել են ՀՀ-ում տեղի ունեցող բոլոր հակաժողովրդավարական գործընթացները, եկեղեցու դեմ ծավալվող պայքարը, քաղբանտարկյալներին և դատական համակարգի խնդիրները՝ ամեն ինչ փաստերով հիմնավորելով։

Արարատ Միրզոյանի՝ որպես արտգործնախարարի՝ հայտարարությունները, թեև հրապարակային չեն, բայց իմ տեսանկյունից բավականին թույլ են և պարունակում են մանիպուլյացիա։ Իմ գործը երբեք հեշտ չի եղել, և ես չեմ կարծում, որ նրա խոսքը կարող է դրան ազդեցություն ունենալ։

Ի վերջո, ես շարունակելու եմ բարձրաձայնել այս խնդիրները՝ բոլոր հնարավոր միջոցներով, քանի որ իմ պարտականությունն է պաշտպանել Հայաստանի ժողովրդի շահերը և պահանջել, որ Եվրոպայի խորհուրդը իր արժեքներին հավատարիմ մնա՝ մարդու իրավունքները և ժողովրդավարությունը դնելով ցանկացած քաղաքական շահից բարձր։