Ես, Բագրատ արքեպիսկոպոս Գալստանյանը, կալանավայրից արձագանքում եմ Եվրոպայի խորհրդի (ԵԽԽՎ) «Վեհաժողովի մոնիտորինգի ընթացակարգի առաջընթացը» անվանմամբ հաստատված բանաձևին։

Մասնավորապես, ցանկանում եմ անդրադառնալ այն հատվածին, որտեղ նշվում է, թե ԵԽԽՎ-ն «խորապես մտահոգված է» հոգևորականների կողմից կազմակերպված դավադրությունների մասին հաղորդումներով, որոնք ուղղված են իշխանության զավթմանը։

Այս պնդումը, իմ կարծիքով, ցույց է տալիս ԵԽԽՎ-ի անաչառության բացակայությունը։ Ես, որպես հոգևորական, և իմ գործընկերները, որոնք անարդարորեն ենթարկվել են այս մեղադրանքներին, երբեք չեն կապվել ԵԽԽՎ-ի կողմից իրականացվող մոնիտորինգի հետ։

Այսպիսով, ԵԽԽՎ-ն ևս մեկ անգամ ապացուցում է, որ իր գործառույթը պարզապես երկերեսանիք է, որի արյունոտ և կեղտոտ շահերը և օրակարգը առաջ են մղվում կեղծ ժողովրդավարության դրոշի ներքո։

Իմ հավատը և իմ հայրենիքի նկատմամբ սերը ինձ թույլ չեն տալիս համաձայնվել այս անարդարության հետ։ Իմ Հարություն առած Տիրոջ օգնությամբ ես վստահ եմ, որ Հայաստանը կազատագրվի, իսկ Ճշմարտությունը և Արդարությունը կհաղթանակեն։

Հայ Առաքելական Սուրբ եկեղեցին, որը հայ ժողովրդի հոգևոր հիմնասյուներից է, այսօր ունի հոգևոր ծառայություն Հայոց բանակում։ Այս ծառայությունը, որը սկսվել է դեռևս 1997 թվականից երջանկահիշատակ Գարեգին Ա կաթողիկոսի կողմից, տարեցտարի զարգանում է։ Հայրենասեր և կրոնասեր հայ հոգևորականները մշտապես մոտ են մեր զինվորներին՝ իրենց մաղթանքներով և օրհնությամբ խրախուսելով Հայոց բանակին։

Ինչ վերաբերում է այս գործի հետ կապված մյուս զարգացումներին, դրանք պետք է դիտարկվեն համապատասխան իրավական և քաղաքական համատեքստում։