Քայլըրբատակության կուսակցության (ՔՊ) ներկուսակցական ընտրությունների արդյունքները, որոնք նախընտրական ցուցակի ձևավորման համար էին անցկացվում, բազմաթիվ հարցեր են առաջացրել։ ՔՊ-ի ցուցակում զբաղեցնելով չորրորդ տեղը՝ Արարատ Միրզոյանը գրանցել է անսպասելիորեն բարձր ցուցանիշ։

Այս արդյունքը հատկապես զարմանալի է, եթե հիշենք, որ 2020 թվականի նոյեմբերի 9-ի իրադարձությունների հետո, երբ նա դաժան ծեծի էր ենթարկվել, Արարատ Միրզոյանը երկար ժամանակ կուսակցական ակտիվ գործունեություն չէր ծավալում։ Նույնիսկ վարչության վերջին ընտրություններին նա հայտ չէր ներկայացրել՝ կուսակցության ղեկավար կազմում ընդգրկվելու համար։ Բացի այդ, նա իշխող կուսակցության ագրեսիվ քարոզչական արշավում էլ ակտիվորեն չի ներգրավվում։

Հետեւաբար, շատերի կարծիքով, նման ինքնամեկուսացումը պետք է բացասաբար լիներ նրա վարկանիշի վրա, եւ շարքային կուսակցականները պետք է իրենց դիրքը ցույց տային։ Սակայն տեղի ունեցավ հակառակը, ինչը կնշանակում է, որ անգամ ՔՊ-ի ներսում գնահատվում եւ ընդունվում է ոչ թե միայն ակտիվ, այլեւ ավելի հավասարակշռված եւ ապակուսակցական պահվածքը։

Եթե Փաշինյանի ձայների մեծ մասը կարելի է բացատրել մի շարք հանգամանքներով, այդ թվում՝ վախի գործոնով, իսկ Պապոյանի եւ Պապիկյանի հաջողությունը պայմանավորված էր նրանց կապերով ՔՊ-ի մարզային կառույցների հետ, ապա Արարատ Միրզոյանի դեպքում կարելի է ենթադրել, որ նրա օգտին քվեարկել են շարքային կուսակցականները՝ հիմնականում այն պատճառով, որ նա համարվում է չեզոք եւ հավասարակշռված քաղաքագետ։ Կարծիք կա, որ նրա վրա հավատը եւ աջակցությունը մեծ մասամբ պայմանավորված են եղել նրա դերակատարումով խաղաղության գործընթացում։