ԱՄՆ փոխնախագահ Կամալա Հարիսի հայտնի այցը, որը նախատեսվում է փետրվարին, ոչ միայն Հայաստան, այլև Ադրբեջան կատարելու է, կարևոր իրադարձություն է, որը պետք է դիտարկել որպես հնարավորություն՝ դրանից առավելագույնս օգտվելու համար։

Երևան և Բաքու կատարվելիք այցերի օրակարգերի ասիմետրիան, թեև ցավալի է, արդեն իսկ ցույց է տալիս արտաքին քաղաքականության որոշակի թերություններ։ Սակայն այս իրավիճակը կարելի է փոխել՝ դարձնելով այն մեր օգտին։

Իմ առաջարկը պարզ է․ պետք է հայկական կողմը բարձրացնի հարցը՝ Բաքվում պահվող մեր ռազմագերիների և Արցախի ռազմաքաղաքական ղեկավարության ազատարձակման մասին։ Այս հարցը պետք է դառնա այցի հիմնական թեմա։

Այս մոտեցումը հիմնված է նախորդ հաջողության վրա։ ԱՄՆ նախագահի հատուկ բանագնացին, ամիսներ առաջ, հաջողվել էր Մինսկում հասնել մի քանի տասնյակ բելառուս քաղբանտարկյալների ազատությանը։ Ինչո՞ւ այդ սցենարը չի կարող աշխատի նաև Ալիեւի և Փաշինյանի դեպքում։

ԱՄՆ-ի կողմից ճնշում գործադրելը՝ ոչ թե ռազմական կամ տնտեսական, այլ մարդու իրավունքների պաշտպանության տեսքով, հիանալի հարթակ է։ Այս հարցը տեղավորվում է թե Վենսի անձնական, թե Թրամպի վարչակազմի աշխարհայացքի մեջ։ Քրիստոնյա հայերի իրավունքների պաշտպանությունը Ադրբեջանում, իսկ հոգևոր սպասավորների իրավունքների պաշտպանությունը Հայաստանում՝ դա ոչ միայն մարդասիրական, այլև քաղաքականորեն շահավետ քայլ է։

Այսպիսով, մնում է մենք՝ Հայաստանում և Սփյուռքում, նպատակային աշխատենք այս ուղղությամբ։ Պետք է կապիտալիզացնենք Վենսի այցը՝ դարձնելով այն մեր հայրենակիցների ազատության գործիչ։