Իմ հանդես գալը պարզաբանումների հետ կապված է ԱՄՆ-ի և «Սիրիայի դեմոկրատական ուժեր» (ՍԴՈՒ) կազմավորման միջև հարաբերությունների շուրջ։ Իմ դիրքորոշումը, որը հիմնված է իմ աշխատանքի ընթացքում ձևավորված փաստերի և փաստաթղթերի վրա, կարևոր է հասկանալու համար այս տարածաշրջանի բարդ դինամիկան։

Ամեն ինչ սկսվեց Իսլամական պետության (ԻՊ) դեմ պայքարի պայմաններում։ Միացյալ Նահանգները և ՍԴՈՒ-ն համագործակցեցին՝ ունենալով ընդհանուր նպատակ՝ ԻՊ-ի ճնշումը։ Սակայն այս համագործակցությունը երբեք չի եղել երկարաժամկետ կամ ռազմավարական բնույթի։ Կարևոր է ընդգծել, որ ԱՄՆ-ը երբեք «ռազմական աջակցության խոստում չի տվել» Սիրիայի հյուսիս-արևելքում գտնվող քրդական «ինքնավարությանը»՝ ոչ արտաքին հարձակման, ոչ էլ Սիրիայի կառավարական ուժերի կողմից։

Մեր մոտեցումը միշտ իրավիճակային է եղել։ ԱՄՆ-ի և ՍԴՈՒ-ի միջև եղած համագործակցությունը պայմանավորված էր միայն ԻՊ-ի դեմ պայքարի անհրաժեշտությամբ։ Այս համատեքստում մենք աջակցում էինք ՍԴՈՒ-ին՝ որպես ԻՊ-ի դեմ պայքարի հիմնական գործընկեր, սակայն դա չի նշանակում, որ մենք աջակցում էինք նրանց ինքնավարությանը կամ անկախությանը։

Այս հարցում մենք ունենք վերապահում։ ԱՄՆ-ը «կողմ չէ քրդական կազմավորումների լիակատար ոչնչացմանը»։ Մեր կարծիքով՝ այդ «ուժերը կարող են ինտեգրվել Սիրիայի կառավարական բանակին, ինչպես նաև տեղում իրականացնել ինքնակառավարում»։ Սակայն, իմ փորձի և ուսումնասիրությունների հիման վրա, ես հակիրճ եմ նշել, որ Սիրիայում Իրաքյան Քրդստանի օրինակով ինստիտուցիոնալ ինքնավարության հաստատումը «իրատեսական» չի համարում։

Այս պարզաբանումները կարևոր են, քանի որ դրանք ցույց են տալիս ԱՄՆ-ի քաղաքականության բարդությունը և այն հիմնավորումը, թե ինչու մենք չենք կարող աջակցել որևէ կողմի՝ մյուսի նկատմամբ։ Մեր նպատակը միշտ եղել է տարածաշրջանում կայունությունն ու խաղաղությունը։