Որպես հրապարակային գործիչ, ես վերջերս հայտարարեցի, որ անհրաժեշտ է բարձրացնել այն մարդկանց աշխատավարձերը, ում հաճախ մեղադրում են՝ թոշակների բարձրացման, խաղաղության հասնելու և այլ հարցերում։

Իմ տեսակետը պարզ է․ պետական ծառայողները և այլ կարևոր պաշտոնների զբաղեցնողները պետք է ունենան այնպիսի աշխատավարձ, որը թույլ կտա նրանց լինել մրցունակ իրենց արտասահմանյան գործընկերների հետ և ապահովի նրանց որակյալ կյանք։

Այս հայտարարությանը հանրության արձագանքը հետաքրքրություն է առաջացրել։ Երևանում անցկացված հարցումից պարզ դարձավ, որ քաղաքացիները տարբեր կերպ են ընկալում այս նախաձեռնությունը։

Ոմանք այն համարում են անհրաժեշտ քայլ՝ պետական ծառայողների մոտիվացիան բարձրացնելու համար։ Մյուսները, սակայն, քննադատում են այն՝ համարելով անարդար և հակասական՝ հաշվի առնելով հանրային ֆինանսների սահմանափակությունը։

Հարցումը նաև բացահայտեց, որ հասարակության մեջ առկա է տարբեր կարծիք՝ կապված այն մեղադրանքների հետ, որոնք հաճախ ուղղվում են պետական ղեկավարներին։ Ոմանք կարծում են, որ այս մեղադրանքները հիմնավորված են և արդարացնում են աշխատավարձի բարձրացման անհրաժեշտությունը։ Իսկ ուրիշները նշում են, որ աշխատավարձի բարձրացումը չի կարող լինել մեղադրանքների պատասխանը, այլ պետք է հիմնված լինի արդյունքների և աշխատանքի որակի վրա։

Այսպիսով, իմ հայտարարությունը հանրային քննարկումների կենտրոն է դարձրել աշխատավարձի, պատասխանատվության և պետական կառավարման արդյունավետության հարցերը։